قصاب اینترنت
عوامل
امیر
ناظمی
ایده «وایتلیستینگ» (Whitelist) که در دوران مسئولیت امیر ناظمی به عنوان رئیس سازمان فناوری اطلاعات به طور جدی مطرح شد، در واقع تغییری بنیادین در ساختار فیلترینگ ایران بود. در این مدل، به جای مسدود کردن سایتهای «غیرمجاز»، اصل بر مسدود بودن کل اینترنت جهانی قرار میگرفت و تنها وبسایتهای «تایید شده» برای کاربران باز میشدند. این طرح با ارسال نامههایی به شرکتها برای اعلام سایتهای مورد نیازشان در سال ۱۳۹۸ آغاز شد که منتقدان آن را گامی نهایی برای تحقق کامل «شبکه ملی اطلاعات» و قطع دسترسی آزاد به اینترنت جهانی توصیف کردند.
هرچند امیر ناظمی مدعی است که این اقدام تلاشی برای کاهش خسارات اقتصادی و نشان دادن وابستگی کسبوکارها به اینترنت بینالملل به نهادهای امنیتی بوده، اما از نگاه فعالان حقوق دیجیتال، او یکی از معماران اصلی زیرساختهای «اینترنت طبقاتی» است. پروژههایی مانند «ابر ایران» که در دوران او کلید خورد، عملاً زیرساختی را فراهم کرد که دولت بتواند در مواقع بحرانی، ترافیک داخلی را از جهانی جدا کرده و اینترنت را بدون مختل شدن خدمات دولتی، به طور کامل قطع کند.
در حال حاضر، امیر ناظمی از ایران خارج شده و به عنوان پژوهشگر در دانشگاه لافبورو (Loughborough University) در بریتانیا فعالیت میکند. خروج او و حضورش در یک محیط آکادمیک غربی با واکنشهای گستردهای از سوی کاربران فضای مجازی و فعالان اینترنت روبرو شده است؛ چرا که بسیاری معتقدند سوابق او در مدیریت ساختارهای محدودکننده اینترنت در ایران با ارزشهای آزادی دسترسی به اطلاعات در تضاد است و او باید بابت نقش اجراییاش در قطعیهای گسترده اینترنت، به ویژه در آبان ۹۸، پاسخگو باشد.